در آن روز مردم محزون هستند در حالى كه آنها حزنى ندارند ، به خداوند سوگند هر گاه يكى از شما به نماز برخيزد فرشتگان پشت سر او صف مىبندد ، و براى رستگارى او دعا مىكنند تا آنگاه كه از نماز خود فارغ گردد ، هر چيزى جوهرى دارد ، جوهر فرزندان آدم محمد صلّى اللَّه عليه و إله ما و شما هستيم . در روايت ديگرى در ضمن همين حديث امام صادق عليه السّلام فرمود : اگر شما در زمين نبوديد بهشت آراسته نمىگرديد و حوراء خلق نمىشد ، و رحم و كودكى وجود نداشت و حيوانى نبود تا بچرد ، به خداوند سوگند پروردگار بيشتر از ما شما را دوست مىدارد . 95 - زيد نرسى گويد : به حضرت كاظم عليه السّلام عرض كردم مردى از شيعيان شما كه نسبت به شما محبت دارد شراب مىنوشد ، و مرتكب گناه مىگردد ما از وى تبرى حاصل كنيم ، فرمود : از شراب خوردن او تبرى كنيد ولى از خودش تبرى نجوئيد ، او را دوست بداريد و از كارش دورى كنيد . راوى گويد : گفتم : مىتوانيم او را فاسق و فاجر بناميم فرمود : خير زيرا فاسق و فاجر كافرى را گويند كه حق ما را انكار مىكند و با دوستان ما عداوت مىنمايد ، و خداوند ابا دارد از اينكه دوست ما فاجر و فاسق باشد در صورتى كه مرتكب هر كارى شده باشد . شما بگوئيد كارش بد مىباشد و مرتكب اعمال زشت مىگردد ، خودش مؤمن ولى كارش زشت است و روح و بدنش پاك مىباشد ، به خداوند سوگند دوست ما از دنيا بيرون نمىرود مگر اينكه خدا و رسول و ما از او راضى هستيم ، خداوند او را با همان گناهان با چهره سفيد محشور مىكند و عورتش را مىپوشاند ، و ترسش را فرو مىنشاند و حزن و اندوه را از آن دور مىگرداند . مؤمن هنگامى كه از دنيا بيرون مىرود گناهانش پاك مىگردد ، يا گرفتار مصيبتى مىشود ، و يا در مال و جانش نقصان پديد مىآيد و فرزندش را از دست مىدهد و يا بيمار مىگردد ، و از همه آسان‌تر اينكه خوابى هولناك مىبيند و صبح با حالت غم و اندوه از خواب برمىخيزد ، و همين ناراحتىها كفاره گناهان او